Ομάδα6 προεργασίας υλικού

Παράδειγμα δομής κεφαλαίου

https://moqups.com/mutant/PcB1JP5P

Για τη δημιουργία του προτύπου λήφθηκαν υπόψιν οι συμβουλές τις ομάδας βίντεο, με αντικατάσταση των bullet που προτάθηκαν με εννοιολογικό χάρτη.




Draft 1

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία που μελετήθηκε υπάρχουν ποικίλα κριτήρια για να προσδιορίσει κανείς ένα MOOC. Κάποια από αυτά είναι ο σκοπός των μαθημάτων που περιέχει, η πολυμεσικότητα., η επικοινωνία, η συνεργασία, η αξιολόγηση, ο τρόπος που τα παραπάνω συνδιάζονται κ.α. Επομένως με βάση το πως ανταποκρίνονται στα παραπάνω κριτήρια μπορούν να καταταχθούν σε κατηγορίες. Αντίστοιχα οι κατηγορίες που υπάρχουν ποικίλουν, οπότε θα γίνει αναφορά των δυο βασικών και ευρέως γνωστών των cMOOC και xMOOC. Το cMOOC βασίζεται στη θεωρία του κονεκτιβισμού, ενώ το xMOOC στο συμπεριφορισμό, επομένως στα πλαίσια του παρόντος μαθήματος για την υλοποίηση ενος MOOC για Scratch η πρόταση είναι να ακολουθηθεί το μοντέλο του cMOOC. Αναλυτικότερα τα θεμελιώδη συστατικά ενός cMOOC είναι η ανακάλυψη, η σύνδεση και η συνδημιουργία.
Μέσα από ένα περιβάλλον τέτοιου τύπου οι εκπαιδευόμενοι μπορούν να συμμετάσουν με πολλούς τρόπους, όπως με το να δημιουργούν το δικό τους υλικό, να σχολιάζουν στα ήδη υπάρχοντα βίντεο, ακόμη μπορούν και να συντονίζουν από ένα σημείο και μετά, εφόσον είναι ενεργοί στα απαραίτητα πλαίσια κ.α. Η εφαρμογή τέτοιου είδους τεχνολογίας στην εκπαίδευση και η μάθηση με Web 2.0 για αυτο-κατευθυνόμενη διάδραση μεταξύ ανθρώπων και πόρων, βοηθάει στην πρόοδο της μάθησης. Απλά υπάρχει μεγάλη ανάγκη για αποδείξεις ουσιαστικής μάθησης από την εφαρμογή της διασύνδεσης των ανθρώπων με κοινωνικά μέσα ως εκπαιδευτικό μοντέλο. Με την εφαρμογή αυτή το περιεχόμενο της μάθησης δεν φτάνει στον μαθητή, αλλά ο ίδιος εισέρχεται στην γνώση. Αυτά είναι τα συστήματα αυτο-εκπαίδευσης, χαρακτηριστικά της ανεπίσημης μάθησης, που δημιουργούνται μέσω την συστημάτων αλληλοβοήθειας των μαθητών, επιβεβαιώνοντας την αντίληψη ότι η εκπαίδευση δεν παρέχεται πλέον μόνο από ιδρύματα, αλλά και από την συνεργασία δυο ατόμων μέσω των εξειδικευμένων δικτύων.
Στην πραγματικότητα το cMOOC είναι μια κοινότητα ανθρώπων, ζει και υπάρχει λόγω αυτών, διότι αυτοί είναι που δημιουργούν το περιεχόμενο, αυτοί αξιολογούν και αυτοί την τροφοδοτούν με συζητήσεις. Επόμενως στα πλαίσια του εν εξελίξη εγχειρήματος η πρόταση για ένα cMOOC, πέραν της δημιουργίας κάποιου πρωταρχικού υλικού, οφείλει να δίνει την ευκαιρία στο χρήστη να σχολιάζει τα βίντεο που θα δημιουργούνται, να μπορεί να ανεβάζει δικά του, να συνομιλεί με τους υπόλοιπους μέσω των social media για να οργανώσουν τις εργασίες τους και να γίνεται αξιολόγηση από τη ομάδα στην άλλη κ.ο.κ. Για όλες αυτές τις εργασίες έχει προταθεί από αρκετούς ερευνητές ότι μια καλή πρακτική είναι να δίνονται βαθμόι/σήματα στους εκπαιδευόμενους, σαν κάποιου είδους κίνητρο για να έχουν μεγαλύτερη εμπλοκή και ανάλογη με αυτή να μπορούν να αλλάζουν επίπεδο, παραδείγματος χάρη να γίνονται moderator κ.α..
Σχετικά με το κομμάτι του περιεχομένου θα πρέπει να γίνεται προσαρμοστική παρουσίαση αυτού (adaptive content presentation), καθώς εφαρμόζεται για τους ανθρώπους που έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις μάθησης. Επίσης, θα πρέπει να γίνεται προσαρμοστική πλοήγηση (adaptive navigation) μεταξύ των διδακτικών υλικών τα οποία χρησιμοποιούνται για να βελτιώσουν την κακή συνοχή του περιεχομένου ή να βοηθούν τους μαθητές που έχουν έλλειψη δεξιοτήτων μελέτης. Βασική θεωρία που ακολουθείται συχνά σε MOOC είναι η σχηματική η θεωρία, η οποία βασίζεται στην ύπαρξη μπλοκ γνώσεων και πνευματικής ανάπτυξης για την αποθήκευση των διάφορων εννοιών στην ανθρώπινη μνήμη. Είναι σημαντική θεωρία όταν υπάρχουν αρχάριοι και με χαμηλές ικανότητες μαθητές. Η εφαρμογή της πραγματοποιείται με την γραφική αναπαράσταση των εννοιών σε εννοιολογικό χάρτη. Με αυτόν τον τρόπο έχουμε τον διαχωρισμό της βασικής έννοιας του μαθήματος σε μικρότερες(οβάλ σχήματα) με συσχετισμούς μεταξύ αυτών(γραμμές και βέλη). Θετικά της πρακτικής αυτής είναι η μείωση του άγχους των μαθητών, η αύξηση των κινήτρων και η ευκολότερη απομνημόνευση βασικών εννοιών, ενώ τα αρνητικά αφορούν την γνωστική υπερφόρτωση εάν υπάρχει ένας χάρτης για όλο το μάθημα(διαχωρισμός σε μικρότερους για κάθε θεματική ενότητα του μαθήματος) και την έλλειψη εξατομίκευσης.
Επιπλέον σημαντικό είναι και το στυλ μάθησης, το οποίο αφορά τις ιδιαιτερότητες κάθε μαθητή, δηλαδή τον τρόπο που λαμβάνει και επεξεργάζεται τις πληροφορίες. Υπάρχουν πολλές θεωρίες πάνω στα στυλ μάθησης. Μία από αυτές είναι το Μοντέλο των Felder-Silverman που βασίζεται στην μηχανική μάθηση. Περιλαμβάνει 5 διαστάσεις της μάθησης και 2 τύπους μαθητών σε κάθε μία, οι διαστάσεις αυτές είναι η αντίληψη (τι πληροφορίες θέλει να λάβει ο κάθε μαθητής), η είσοδος των πληροφοριών, αφορά τον τρόπο προσέγγισης του θέματος (π.χ οπτικοί με σχήματα και εικόνες, ενώ προφορικοί με γραπτό ή προφορικό λόγο), η οργάνωση, σχετίζεται με τον τρόπο παρουσίασης των πληροφοριών στον μαθητή (οι επαγωγικοί βασίζονται σε γεγονότα και παρατηρήσεις, ενώ οι παραγωγικοί σε συμπεράσματα), η επεξεργασία, δηλαδή η ουσιαστική εφαρμογή της γνώσης (οι ενεργητικοί προτιμούν να εργάζονται σε ομάδες, ενώ οι παθητικοί ατομικά) και η κατανόηση, αφορά την πρόοδο της κατανόησης των πληροφοριών (οι ακολουθιακοί μαθητές μαθαίνουν με συνεχόμενα μικρά βήματα, ενώ οι σφαιρικοί με μεγάλα άλματα).
Στα πλαίσια όσων αναφέρθηκαν, το κομμάτι της πρότασης που αφορά την οργάνωση του περιεχομένου είναι το εξής, στην αρχή θα παρουσιάζεται εννοιολογικός χάρτης όπου κάθε κόμβος του θα είναι στην ουσία ένας υπερσύνδεσμος για κάθε υποενότητα του κεφαλαίου, αντίστοιχα σε κάθε υποενότητα θα υπάρχει πάλι ένας εννοιολογικός χάρτης με τις βασικές έννοιες αυτής και όπως ο προηγούμενως χάρτης είχε υπερσυνδέσμους στους κόμβους, έτσι και αυτός θα έχει υπερσυνδέσμους σχετικούς με κάθε μια από τις βασικές έννοιες που θα οδηγούν σε άλλες πηγές. Όσον αφορά το υλικό της αξιολόγησης θα ήταν καλό να δουλέψουν τα παιδιά σε ομάδες πάνω σε project και να αξιολογηθουν από άλλες ομάδες, από το να συμπηρώνουν απλά multiple choice tests. Τέλος σε κάθε υποενότητα θα ήταν καλό να υπάρχει ένα φύλλο εργασίας με προτεινόμενο μαθησιακό μονοπάτι και υλικό επιπλέον για εξάσκηση, το οποίο εν συνεχεία θα μπορούν να το δημιουργούν μόνοι τους οι ίδιοι οι συμμετέχοντες. Εν κατακλείδι το υλικό πρέπει να είναι πλούσιο, σύγχρονο, καλά διαμοιρασμένο σε κάθε υποενότητα και σαφές.


Βιβλιογραφία

  1. Sandeen, C. (2013). Integrating MOOCS into traditional higher education: the emerging “ MOOC 3.0 ” Era. Change: The Magazine of Higher Learning, 45 (6), 34 e 39.
  2. Claros, I., Garmendía, A., Echeverría, L. and Cobos, R. "Towards a collaborative pedagogical model in MOOCs," Global Engineering Education Conference (EDUCON), 2014 IEEE, Istanbul, 2014, pp. 905-911.
  3. Mazoué, J. G. (2013). The MOOC model: Challenging traditional education. EDUCASE Review Online (Retrieved from http://www.educause.edu/ero/article/mooc-model-challenging-traditional-education).
  4. Grunewald, F., Meinel, C., Totschnig, M., and Willems, C. Designing MOOCs for the Support of Multiple Learning Styles. In Scaling up Learning for Sustained Impact . Springer, 2013, 371–382.
  5. Fasihuddin H. A., Skinner G. D. and Athauda R. I., "Boosting the Opportunities of Open Learning (MOOCs) through Learning Theories," Journal on Computing, vol. 3, pp. 112 - 117, 2013.
  6. Altbach, P. G. (2013). MOOCs as Neocolonialism: Who Controls Knowledge? Chronicle of Higher Education. Retrieved from: http://chronicle.com/blogs/worldwise/moocs-as-neocolonialism-who-controls-knowledge/33431
  7. Milligan, C., Littlejohn, A., & Margaryan, A. (2013). Patterns of engagement in connectivist MOOCs. MERLOT Journal of Online Learning and Teaching, 9 (2), 149-159. Retrieved from http://jolt.merlot.org
  8. Conole, G. (2013). MOOCs as Disruptive Technologies: Strategies For Enhancing The Learner Experience and Quality of MOOCs, Available at: http://www.um.es/ead/red/39/conole.pdf
  9. Sunar, A.S., Abdullah, N.A., White, S., Hugh, C.D.: Personalisation of MOOCs: The state of the art. In: 7th International Conference on Computer Supported Education, CSEDU 2015. Vol. 1., pp. 88-97 (2015).
  10. Sangra, Albert; WHEELER, Steve (2013). “New Informal Ways of Learning: Or Are We Formalising the Informal?”. In: “Informalisation of Education”. Universities and Knowledge Society Journal (RUSC). Vol.10, No 1, pp. 286-293.



Προτεινόμενη δομή κεφαλαίου (συνοπτικά)

Κεφάλαιο x
  1. Εισαγωγή (1ος εννοιολογικός χάρτης)
  2. Υποενότητα 1η (εννοιολογικός χάρτης + φύλλο εργασίας)
  3. Υποενότητα 2η (εννοιολογικός χάρτης + φύλλο εργασίας)
  4. Υποενότητα 3η (εννοιολογικός χάρτης + φύλλο εργασίας)
  5. Υποενότητα 4η (εννοιολογικός χάρτης + φύλλο εργασίας)
  6. Project


Προτεινόμενο υλικό

https://drive.google.com/folderview?id=0B6NT_Ob2xDtUcHNXVEZQRWhvT28&usp=sharing


Το υλικό στον παραπάνω φάκελο αποτελείται από βιβλία, οδηγίες για να στήσετε το project κεφαλαίου σας και φύλλα εργασίας. Για τη δημιουργία του εννοιολογικού χάρτη σας προτείνουμε να διαλέξετε από την αντίστοιχη κατηγορία στο wiki του μαθήματος το εργαλείο που προτιμάτε.